Εργαστήρια Δέκατης Θερινής Ακαδημίας Εθνικού Θεάτρου

Ο πολυβραβευμένος Λετονός ηθοποιός Γκούνταρς Άμπολινς, γνωστός για τις ερμηνείες του σε σημαντικές παραστάσεις του Άλβις Χερμάνις και για τις εμφανίσεις του σε μεγάλα θέατρα της Ευρώπης, διηύθυνε εργαστήριο με τίτλο «Τι δεν χρειάζεται να ξέρει ο σκηνοθέτης».
Στο εργαστήριο δοκιμάστηκαν τρόποι δημιουργίας μιας ατμόσφαιρας που βασίζεται στην ακρίβεια και στη λεπτομέρεια και προβλήθηκε η ερμηνεία του ηθοποιού σαν σκηνική εμπειρία που την καθορίζει η αρχαιολογία των σκηνικών αντικειμένων και του βιώματος.

Ο σκηνοθέτης, περφόρμερ και συγγραφέας Ούβε Μένγκελ με δράση στη Νέα Υόρκη και στον γερμανόφωνο χώρο διηύθυνε εργαστήριο με θέμα την αυθεντικότητα. Εξερευνήθηκε ο ευρύς κόσμος του βίαιου θανάτου, και μάλιστα του φόνου, με υλικά που αντλήθηκαν από την εμπειρία, τη φαντασία, τα μίντια. Η εργασία του Μένγκελ συνδέεται με παραστάσεις διαδραστικές όπου όχι μόνο οι ηθοποιοί αλλά και οι θεατές είναι ενεργοί συμμέτοχοι σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο θεατρικό γεγονός. 

Ο Χούμπερτ Μάχνικ, συνθέτης, κιθαριστής, μέλος του Ensemble Modern και στενός συνεργάτης του Χάινερ Γκέμπελς και του Ουίλιαμ Φόρσαίτ διηύθυνε εργαστήριο με θέμα «Ερείπια / Φαντάσματα / Θραύσματα». Το εργαστήριο, μεταξύ μουσικού θεάτρου και εγκατάστασης, προσέγγισε από την πλευρά της καλλιτεχνικής πρακτικής τις ιδέες της εξόρυξης, της ανίχνευσης, της ανασκαφής, της ανέλκυσης.

Εργαστήριο χορευτικής έκφρασης διηύθυναν διαδοχικά η Γιαπωνέζα χορογράφος και χορεύτρια Χάιντι Ντούρνινγκ και η Ελληνίδα χορεύτρια Μαριάννα Καβαλλιεράτου. Η πρώτη δουλεύοντας με κομμάτια από παραδοσιακούς ιαπωνικούς χορούς έθεσε το ζήτημα της πολυπλοκότητας της καλλιτεχνικής μνήμης όσον αφορά στις μεγάλες θεατρικές παραδόσεις.
 Η Μαριάννα Καβαλλιεράτου, που από το 1992 μέχρι σήμερα συνεργάζεται στα θερινά σεμινάρια του Ρόμπερτ Ουίλσον στο Watermill και έχει χορέψει σε σπουδαίες παραστάσεις του Αμερικανού δημιουργού τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, δούλεψε με θέμα «Γύρω από το τραπέζι. Stillness – Reenactment – Movement». Γύρω από το τραπέζι είναι η κατάσταση των ηθοποιών από τον Στανισλάφσκι και ύστερα καθώς διαβάζουν το κείμενο και γύρω από το τραπέζι διαδραματίζεται η συνάντηση του Άδη, της Περσεφόνης, του Σκύλου, της Δήμητρας και του Παιδιού στην «Περσεφόνη» του Ρόμπερτ Ουίλσον.

ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ
Ο Γκούνταρς Άμπολινς γεννήθηκε το 1960. Σπούδασε υποκριτική στο Κρατικό Κονσερβατόριο Λετονίας. Από το 2001 είναι ηθοποιός του New Riga Theatre ενώ έχει συνεργαστεί και με το Θέατρο Daile (1987-2000) και το Youth Theatre (1982-1987). Έχει δουλέψει με τον σκηνοθέτη Άλβις Χερμάνις στις γνωστές διεθνώς παραστάσεις του: Πατεράδες (Σάουσπιλχαους Ζυρίχης), Ο πάγος. Συλλογική ανάγνωση ενός βιβλίου με τη βοήθεια της φαντασίας του Βλαντιμίρ Σορόκιν. Ανάμεσα στις δουλειές του στο New Riga Theatre εκτός από το έργο του Σορόκιν περιλαμβάνονται και τα θεάματα Λετονικές ιστορίες  βασισμένο στον Γκόρκι και η Σόνια της Τατιάνας Τολστόι (βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Small Scene Theatre Festival, Κροατία, 2007 and στο Διεθνές Φεστιβάλ “Kontakt”, Πολωνία 2007). Ανάμεσα στους σημαντικούς ρόλους που έχει ερμηνεύσει στο θέατρο σε έργα των Μπέκετ, Ιονέσκο, Όσκαρ Ουάιλντ, Χάζεκ, Τουργκένιεφ, Σνίτσλερ περιλαμβάνεται και ο Κυβερνήτης στον Επιθεωρητή  του Νικολάι Γκόγκολ (Υποψήφιος για το βραβείο καλύτερου ηθοποιού της σαιζόν 2001/02. Ετήσια Παρουσίαση  των Θεατρικών Παραστάσεων στη Λετονία).
Ταινίες που έχει πάρει μέρος: Midsummer Madness (Γερμανία), Waterball for the Fat Tomcat (Studio F.O.R.M.A)., Water (studio Hargla), The Mysteries of the Old Parish House (Riga Film Studio), Limousine the Color of Midsummer Night (Riga Film Studio).
Έχει τιμηθεί με το βραβείο Three Star Order για την προσφορά του στο θέατρο της Λετονίας και με το Βραβείο καλύτερου ηθοποιού για την σαιζόν 2005/06.

Η Μαριάννα Καβαλλιεράτου είναι χορεύτρια. Σπούδασε στο London Contemporary Dance School στο Λονδίνο και στο S.U.N.Y. Purchase School of the Arts στη Νέα Υόρκη σε εναλλακτικό πρόγραμμα με υποτροφία του Ωνασείου Ιδρύματος και στη Σχολή Martha Graham στη Νέα Υόρκη. Aπό το 1992 συνεργάζεται με τον Μπομπ Ουίλσον στα θερινά σεμινάρια του Watermill Center of the Arts και έχει λάβει μέρος σε σημαντικές παραγωγές του Αμερικανού δημιουργού. Ανάμεσά τους, το T.S.Eliot (1994), η Ήπια γυναίκα, παράσταση βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Ντοστογιέφσκι (1994), η Περσεφόνη (1995), το Death Destruction and Detroit ΙΙΙ (1999), ο Προμηθέας (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 2001) και η όπερα του Γκλουκ Άλκηστη (2004), Η κυρά της θάλασσας του Ίψεν (2005). Έχει συνεργαστεί επίσης με την ομάδα χορού Kobalt Works στις Βρυξέλλες. Έχει διδάξει κίνηση σε δραματικές σχολές στην Αθήνα.

Ο Χούμπερτ Μάχνικ  είναι συνθέτης και κιθαρίστας. Έχει συμμετάσχει σε πολλά μουσικά σύνολα και ορχήστρες, κυρίως «Neue Musik».  Μέλος του Ensemble Modern από το 1981 έως το 1989. Συνθέτει έργα για πιάνο, μουσική δωματίου, μουσική για θέατρο, για χορό, κινηματογράφο, ψηφιακή μουσική και «ραδιοφωνικά» κομμάτια και δημιουργεί οπτικοαουστικές εγκαταστάσεις. Δίνει συναυλίες σε όλο τον κόσμο. Ενδεικτικά: Νέα Υόρκη, Μοντρεάλ, Τορόντο, Σάο Πάολο, Τόκιο.
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Giessen (ψηφιακή μουσική/εφαρμογές πολυμέσων). Ανάμεσα τις συνεργασίες του ξεχωρίζουν αυτές με τον Χάινερ Γκέμπελς, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα Βερολίνου, το Κουαρτέτο Σαξοφώνου Blindman, με τους χορευτές – χορογράφους Κάτριν Ντόιφερτ και Πλίσκε, την Anouk van Dijk Dance Company και The William Forsythe Company.

Ο Ούβε Μένγκελ γεννήθηκε στο Μπέργκεν στο νησί Ρούγκεν της Βαλτικής. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Φρήντριχ Σίλλερ Ιένας της Ανατολικής Γερμανίας και συνέχισε της σπουδές του μετά τη διαφυγή του στη Δυτική Γερμανία στο Freie Universitaet του Δυτικού Βερολίνου και στο «Σεμινάριο Μαρξ Ράινχαρτ» στη Βιέννη όπου έκανε μεταπτυχιακά στο Δράμα, τη Θεολογία και τη Φιλοσοφία. Μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη το 1980. Από τότε ζει μεταξύ Βερολίνου και Νέας Υόρκης.
Ο Uwe Mengel ξεκίνησε να γράφει και να σκηνοθετεί διαδραστικά cross media πρότζεκτ στην Ανατολική Γερμανία. Ανάμεσα τους το θέαμα «Verein zur Verbreitung des Erdflachheitsgedankens» (Εταιρία για τη διάδοση της ιδέας ότι η γη είναι επίπεδη) που απαγορεύθηκε αμέσως  μετά την πρώτη παράσταση.  Έχει κάνει περφόρμανς σε διάφορα μέρη της Νέας Υόρκης, ανάμεσά τους στο Μουσείο Whitney, στο Hudson River, στο Battery Park City του Κάτω Μανχάταν. 
Προσκλήθηκε και έκανε διαδραστικές παραστάσεις σε πολλά φεστιβάλ όπως της Μελβούρνης στην Αυστραλία, της Ζυρίχης στην Ελβετία, του Βερολίνου στη Γερμανία, του Σαν Αντόνιο στο Τέξας.
Για το γερμανικό ραδιόφωνο και την τηλεόραση έγραψε και σκηνοθέτησε πολυάριθμα βραβευμένα ραδιοφωνικά έργα, καθώς και τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ.
Εργαστήρια και σεμινάρια έχει πραγματοποιήσει, ύστερα από πρόσκλησή του, στα: Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, στο Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης, Freie Universitaet στο Βερολίνο, Monash University στη Μελβούρνη, στη Διεθνή Θερινή Ακαδημία της Φρανκφούρτης, Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου στην Ελβετία, Πανεπιστήμιο Γκαίτε στη Φρανκφούρτη.

Η Χάιντι Ντούρνινγκ είναι χορογράφος και χορεύτρια με Ελβετό πατέρα και Γιαπωνέζα μητέρα. Ζει μόνιμα στο Κιότο της Ιαπωνίας. Χορογραφεί συνδυάζοντας τον παραδοσιακό ιαπωνικό χορό με τον σύγχρονο. Από το 1975 διδάσκει σε εργαστήρια και χορεύει σε παραστάσεις κλασικού ιαπωνικού χορού ή Nihon Buyo σε πολλά μέρη του κόσμου. Το καλλιτεχνικό της όνομα είναι Fujima Kanso και της έχει δοθεί από τη Σχολή Κλασικού Ιαπωνικού Χορού Fujima. Έχει τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν (ΗΠΑ) στον μοντέρνο χορό και τη σύνθεση.
Από το 2004 διδάσκει στο «Bi-lingual Nihon Buyo Kyokai – Αστική Εταιρία για την προώθηση της παροδιακής κουλτούρας». Ίδρυσε την εταιρία της Maudance το 1989 με στόχο την συσπείρωση χορευτών, μουσικών και εικαστικών καλλιτεχνών από ολόκληρο τον κόσμο.
Έχει διδάξει κλασικό ιαπωνικό χορό και σύγχρονο χορό σε πολλά εργαστήρια και πανεπιστήμια της Ασίας, της Ευρώπης και της Αμερικής. Ανάμεσα σε άλλα στο Κόμπε και στο Κιότο της Ιαπωνίας, στο Αβαείο του Ρουαγιωμόν έξω από το Παρίσι, στο Tanz Project στην Κολωνία, στη Νέα Υόρκη (Ithaca College), στην Κορέα, στο Μπέλο Οριτσόντε και στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, στο Μίτσιγκαν. Αυτό το διάστημα διδάσκει στα Πανεπιστήμια Seika και Ritsumeikan.
Μεταξύ των παραστάσεων που έχει δώσει είναι: Fuji Musume (Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον), Musume (Συνέδριο Σύγχρονου Χορού στην Ασία, Κέντρο Τέχνης του Κιότο) , Japan Night (Invry-sur-Seine Studio, Γαλλία), Kimono Series (Iwakura Dance Kukan και Κιότο και Dance Box Theater, Οζάκα). 

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΤΗ 10η ΘΕΡΙΝΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
Αθανασοπούλου Ρένα                  
Αντωνίου Τάσος
Βογιατζόγλου Γιωργία
Γιαννακέα, Μαρία
Δανιηλίδης Κυριάκος
Δεσύλλα Θωμαίς
Καπάτου Ολυμπία
Κούρτη Γιωργία
Κώττας Σταύρος
Λαμπίδη Χαρούλα
Μαυρογιάννη Παντελίτσα
Μυλώνης Κωνσταντίνος
Οφλίδου Φανή
Πανάγου Μυρτώ
Παρασκευαΐδου Βαλεντίνα
Πατσιάνη Κατερίνα
Πετμεζά Μεταξούλα
Προκοπίου Νικολέττα
Πρωτοψάλτου Τάσος
Σιδηροπούλου Ιωάννα
Στέφα Ευανθία
Στρατάκη Κυριακή
Σοφολόγης Γιάννης
Συμαιωνίδης Φοίβος
Ταταρέα Αμαλία – Ελευθερία
Τζιάκα Ελένη
Τίκου Δανάη
Τσακούρη Ελευθερία
Τσοτουλίδης Φώτης
Χαρέλα Παυλίνα
Χαρίτιδου Αναστασία
Χατζηαδαμίδης, Στέλιος
Χριστοδούλου Ελεονόρα
Ψαρολόγου Μαρία