Τίποτα σημαντικό δεν συνέβη εκείνη τη μέρα, κανείς σπουδαίος δεν γεννήθηκε ή πέθανε, κανένας πόλεμος δεν ξεκίνησε ή τελείωσε. Με μεικτό θίασο ηθοποιών και χορευτ(ρι)ών, το Μπανάλ. Μια μέρα που δεν έγινε τίποτα είναι μια παράσταση για τις ασήμαντες μέρες, για το πώς ζούμε, πώς αναπνέουμε και πώς αφηγούμαστε τις ζωές μας μέσα στον ασφυκτικό χώρο του σύγχρονου καπιταλισμού, όλες εκείνες τις ημέρες που «δεν γίνεται τίποτα». 

Οι ερμηνευτ(ρι)ες μοιράζονται την άλλοτε μονοπρόσωπη και άλλοτε συλλογική αφήγηση. Γίνονται εναλλάξ πρόσωπα που υπάρχουν κάπου στον κόσμο, αντικείμενα, ήχοι και μηχανισμοί. Ανθρώπινοι και μη ανθρώπινοι δράστες συνυπάρχουν: ήχοι διαμερισμάτων, χορωδίες, δημοτικές μπάντες, χοροεσπερίδες, αποφοιτήσεις, διαγραφές, γάμοι, διαζύγια, μαγνητικοί τομογράφοι, πρόβες, απελπισμένες προσπάθειες συναρμολόγησης fast furniture επίπλων, συγκρούσεις, αφανισμοί σε ζωντανή μετάδοση, αλλαγές σκηνικών, απρόσμενες μετεωρολογίες, θνησιγενείς χοροί και σύντομες συναντήσεις, όλα συνυπάρχουν σε ένα σκηνικό οικοσύστημα καθημερινών φαινομένων, όπου το ιδιωτικό και το συλλογικό, το τοπικό και το παγκόσμιο, το επίκαιρο και το διαχρονικό διαπλέκονται. Το θεαματικό εισβάλλει στο καθημερινό και το ασήμαντο μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης για το νόημα.

Μια παράσταση για την αβέβαιη θέση μας μέσα στον κόσμο, για το υπαρξιακό κωμικό δράμα που είναι το 24ωρο.

 Με την παράσταση «Μπανάλ. Μια μέρα που δεν έγινε τίποτα» το Εθνικό Θέατρο συμμετέχει στην ευρωμεσογειακή σύμπραξη «Κοινές Όχθες» (“Rivages Communs“), ένα δίκτυο συνεργασίας τεσσάρων θεάτρων στη Γαλλία: Théâtre de la Bastille στο Παρίσι, la Scène nationale de l’Essonne στο Ρι-Ορανζί, le Théâtre des 13 vents στο Μονπελιέ και το Théâtre Joliette στη Μασσαλία. Στόχος του δικτύου είναι η αμοιβαία ενίσχυση της παραγωγής και κυκλοφορίας έργων της σύγχρονης δημιουργίας σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου μέσα από συμπράξεις, ανταλλαγές και φιλοξενίες καλλιτεχνιδών/ών.