Μια κολεκτίβα καλλιτεχν(ιδ)ών - μια ζωγράφος-δραματουργός, ένας performer-ιστορικός, μια λυρική τραγουδίστρια, ένας ακροβάτης-αφηγητής, ένας skipper, μια χορεύτρια, τρεις ηθοποιοί κι ένας αρχαιολόγος εξερευνούν το δίπολο εξουσία/ουτοπία. Ο Μακμπέθ και η Τρικυμία, δύο εμβληματικά σαιξπηρικά έργα, είναι η βάση, η αφετηρία. Εδώ μπαίνει και ο απαραίτητος αναχρονισμός του Θεάτρου: Η Αναγέννηση επιλέγεται ως ιστορικός καμβάς των έργων, εποχή όπου η δίψα για κυριαρχία, όπως και η λαχτάρα για μια μαγική ζωή, συναντιούνται στην πιο γυμνή τους μορφή. Αυτός ο πολύχρωμος, ζωντανός πίνακας, βγαλμένος απ’ το Μουσείο, τοποθετημένος σήμερα στο κέντρο της Αγοράς, του Δημόσιου Χώρου, είναι ο στόχος της ομάδας, με πειραματισμό πάνω στα όρια των ήχων, της εικόνας, του θορύβου και της σιωπής, της κίνησης και της ζωγραφικής χειρονομίας και όλα αυτά βουτηγμένα στο πάντα ζωντανό παρελθόν. 

Η νέα παραγωγή της Πειραματικής Σκηνής  αποπειράται να δραπετεύσει από τα ασφυκτικά όρια του Θεάτρου και να δοκιμάσει διαφορετικούς τρόπους συνάντησης με το κοινό. Έτσι, μέσα από μια πρωτότυπη εναλλαγή μορφών, χρήσεων και δοκιμών του σαιξπηρικού υλικού, η εμπειρία αλλάζει κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.

Τις Τετάρτες, οι θεατές θα συμμετέχουν σε μια ιδιότυπη performance: μια ανοιχτή πρόσβαση στα υλικά της παράστασης, με τη συμμετοχή εκλεκτών καλεσμένων από διαφορετικά πεδία των τεχνών και των επιστημών — ζωγράφων, μουσικών, συγγραφέων κ.ά. — αλλά και του ίδιου του κοινού. Μια συνάντηση που μπορεί να οδηγήσει σε χορό, τραγούδι, απαγγελίες και άλλες απρόβλεπτες δράσεις. Διάρκεια: έως δύο ώρες.

Από την Πέμπτη έως και το Σάββατο οι θεατές παρακολουθούν τη συγκροτημένη σκηνική μορφή του υλικού ως παράσταση, διάρκειας μία ώρα και σαράντα λεπτών. 

Τις Κυριακές, η Ανοιχτή Πρόβα συνεχίζεται για 2η χρονιά ως ένα ιδιότυπο director’s cut. Η Ανοιχτή Πρόβα ανοίγεται σε κάθε είδους υλικό, ελευθερώνεται, μεταβάλλεται και εμπλουτίζεται παρουσία του κοινού, το οποίο μπορεί να εισέρχεται και να αποχωρεί ελεύθερα οποιαδήποτε στιγμή. Διάρκεια: τέσσερις ώρες, με διαλείμματα.

Παρόλα αυτά και πάλι: «Μη φοβάστε, είναι Θέατρο»