«Ό,τι δε φαίνεται...» | Πειραματικές σκηνογραφικές προσεγγίσεις για το Βυσσινόκηπο του Αντόν Τσέχωφ

---

Η έκθεση «Ό,τι δε φαίνεται...» καλεί τους θεατές να εξερευνήσουν πειραματικές σκηνογραφικές προσεγγίσεις για το έργο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ, μέσω των μακετών σκηνικού χώρου που έχουν δημιουργήσει φοιτητές του μαθήματος Σκηνικός Χώρος I του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Το έργο του Τσέχωφ, γεμάτο από αναπάντεχες ανατροπές και αδιόρατες συγκρούσεις, προσφέρεται για την ανάπτυξη μιας σκηνογραφίας που δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση του χώρου, αλλά αναδεικνύει τις αισθητές και αφανείς διαστάσεις του. Οι μακέτες σκηνογραφικού χώρου αποτυπώνουν τη μετάβαση, την αλλαγή και την ασάφεια που διαπερνά το έργο, δημιουργώντας ένα χώρο όχι μόνο ορατό αλλά και ψυχικά φορτισμένο, γεμάτο από υπονοούμενα και υπόγειες εντάσεις.

Ο Βυσσινόκηπος είναι ένα έργο που αποτυπώνει τις μεταβατικές στιγμές και τις ασάφειες των χαρακτήρων του. Οι ήρωες, παγιδευμένοι στο δικό τους ψυχικό κόσμο, δεν αντιλαμβάνονται πλήρως την κλίμακα της αλλαγής γύρω τους και την επικείμενη απώλεια του κόσμου που ήξεραν. Το έργο δεν είναι μόνο μια ιστορία για την απώλεια του κήπου, αλλά και για το πως οι αόρατες δυνάμεις – συναισθηματικές και κοινωνικές – διαμορφώνουν τη ζωή τους, χωρίς να είναι πάντα αντιληπτές άμεσα.

Η σκηνογραφία του Βυσσινόκηπου δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση ενός φυσικού χώρου, αλλά προσπαθεί να αποτυπώσει εκείνα τα ψυχικά και συναισθηματικά κενά που επηρεάζουν την πορεία του έργου. Μέσα από τις μακέτες σκηνογραφικού χώρου, οι φοιτητές δεν προσφέρουν μια κυριολεκτική αναπαράσταση, αλλά δημιουργούν ένα περιβάλλον που εκφράζει το αισθητό και το αθέατο, το φανερό και το κρυφό.

Η ιδέα του αόρατου είναι κεντρική στην έκθεση, καθώς οι μακέτες αποκαλύπτουν μόνο ένα μέρος του συνόλου, αφήνοντας το κοινό να συμπληρώσει τα κενά, όπως και οι χαρακτήρες του έργου προσπαθούν να κατανοήσουν και να συμβιβαστούν με τις εσωτερικές και εξωτερικές μεταβολές που τους περιβάλλουν.

Η έκθεση των φοιτητικών εργασιών αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο το αθέατο γίνεται καθοριστικό για την κατανόηση του έργου και των χαρακτήρων του. Οι σκηνικές αναγνώσεις των φοιτητών προσφέρουν μια αναπαράσταση του Βυσσινόκηπου που, ενώ φαίνεται να αποκαλύπτει ένα μέρος του κόσμου του, στην πραγματικότητα αφήνει το κοινό να βιώσει το έργο μέσα από τα κενά και τις αφηρημένες συναισθηματικές καταστάσεις που το συνθέτουν.

---

Μάθημα «Σκηνικός Χώρος Ι» Τμήμα Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής

Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

Διδάσκουσες Μαθήματος & Επιμελήτριες Έκθεσης: Λουκία Μάρθα, Αρχιτέκτων, Επ. Καθηγήτρια

Μαρίνα-Σοφία Παπαντωνάκη, Εικαστικός, Υπ. Διδάκτορας

Αγάπη Μυρσοδέλη, Εικαστικός

Συμμετέχουν:

Αλεξανδρή Εύα, Αλούσι Τσιώλη, Γεωργία-Ναταλία, Ασβεστοπούλου Δέσποινα, Βαρθαλίτου Δήμητρα, Βέλιου Μαρία Τζεάνα, Γεωργίου Φωτεινή, Γιαννακοπούλου Βασιλική, Γκέβρου Αμαλία, Γκότση Αλεξάνδρα, Γρηγοριάδη Δήμητρα, Γυμνοπούλου Ελένη, Δήμα Αριάνα, Δεληγιαννίδης Αναστάσιος, Δρέττας Ηλίας, Θωμαδάκη Γεωργία, Κουκουβίνη Μελίνα, Λαυρεντίου Εμμανουήλ Ραφαήλ, Λέκκου Βασιλική

---

Το Εθνικό Θέατρο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού 

Μεγάλος Χορηγός

Τελευταία ενημέρωση: 20/03/2026