Tickets Menu ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ NATIONAL THEATER OF GREECE

Στούντιο Συγγραφής για Νέους Θεατρικούς Συγγραφείς | Παρουσίαση Αναλογίων [16 - 19 Ιαν. 2020 | Είσοδος Ελεύθερη]

  • Νικόλας Ανδρουλάκης
  • Κλειώ Βελέντζα
  • Σταύρος Γιαννουλάδης
  • Αλκίνοος Δωρής
  • Γενοβέφα Ζάγγα
  • Θοδωρής Ιωσηφίδης
  • Ξένια Καλαντζή
  • Εμμανουέλα Κοντογιώργου
  • Μαριάννα Λιανού
  • Δήμητρα Μητσάκη
  • Αντιγόνη Σταυροπούλου

Ημερομηνία Ανάρτησης: 11.1.2020

ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

3ο Στούντιο Συγγραφής: Αναλόγια θεατρικών έργων
11 συγγραφείς
| 16-19 Ιανουαρίου | Είσοδος ελεύθερη

Το Εθνικό Θέατρο θα παρουσιάσει από τις 16 έως και τις 19 Ιανουαρίου, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του κτιρίου Τσίλλερ, τα έργα των συμμετεχόντων του 3ου Στούντιο Συγγραφής σε μορφή αναλογίου.


Η εμπειρία των δραματολόγων του Εθνικού Θεάτρου δείχνει πως τα τελευταία χρόνια η διάθεση για συγγραφή θεατρικών έργων γνωρίζει άνθηση! Εκατοντάδες έργα προτείνονται κάθε σεζόν για να ανεβούν στην πρώτη σκηνή της χώρας και άλλα τόσα κατατίθενται σε διαγωνισμούς και εγχειρίζονται σε χέρια σκηνοθετών, ακολουθώντας προφανώς την πληθωρικότητα που εμφανίζει ολόκληρη η θεατρική ζωή του τόπου.

Το θεατρικό έργο αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή λογοτεχνική μορφή από την πεζογραφία και την ποίηση, καθώς γράφεται με σκοπό να παρουσιαστεί στη σκηνή και όχι απλώς να αναγνωστεί. Εάν δεν παρασταθεί, θεωρείται ως «ημι-γενόμενο», ακόμη και αν διαβαστεί από εκατοντάδες αναγνώστες. Διαφέρει, επίσης, από τα δύο αδελφά του είδη κατά το ότι τη στιγμή που παίζεται, απευθύνεται σε μερικές δεκάδες, εκατοντάδες ή χιλιάδες θεατές ταυτοχρόνως και όχι σε έναν μεμονωμένο αναγνώστη· συναιρεί ως εκ τούτου διαμιάς το κοινό αίσθημα και την κοινή αισθητική.

Ο θεατρικός συγγραφέας, επομένως, πρέπει να είναι ένας ικανός «μηχανικός» που θα οικοδομήσει τον σκελετό (υπόθεση, κύριο συμβάν, σύγκρουση, λύση, κ.ά.), και ταυτόχρονα ένας δεξιοτέχνης του χρόνου (ώστε να λεχθούν όσα πρέπει μέσα σε μια ατάκα και να παρασταθούν όσα πρέπει μέσα σε ένα δίωρο), του λόγου (ώστε η γλώσσα –εξίσου κυριολεκτική και ειρωνική, προφορική και ποιητική– να παράγει πολλαπλά σημαινόμενα και να λειτουργεί στο επίπεδο τόσο της καθημερινής ζωής όσο και της τέχνης), της ανθρώπινης κατάστασης (στο θέατρο οι χαρακτήρες δεν περιγράφονται αλλά προκύπτουν).

Το Εθνικό Θέατρο, ως μείζων θεατρικός οργανισμός, οφείλει όχι μόνο να ακροάζεται τις ανάγκες των ανθρώπων που θέλουν να εκφραστούν μέσω της λογοτεχνικής μορφής του θεατρικού έργου –των μελλοντικών θεατρικών συγγραφέων–, όσο και να στέκει αρωγός τους σε αυτή την προσπάθεια μεταλαμπαδεύοντας τις πολύτιμες γνώσεις των ανθρώπων του. Σε αυτό το πλαίσιο, ήδη από το 2014 ανέλαβε την πρωτοβουλία της διοργάνωσης εργαστηρίου θεατρικής συγγραφής. Το πιο πρόσφατο από αυτά –προς μεγάλη χαρά μας– κατέληξε διετές.

Στη διάρκεια, λοιπόν, του διετούς αυτού προγράμματος, παρακολουθήσαμε ταλέντα να ξεδιπλώνονται, πένες να εξελίσσονται, ιδέες να σαρκώνονται! Τις τέσσερις αυτές μέρες, θα απολαύσουμε όλοι μαζί τους καρπούς αυτής της προσπάθειας. Από την πλευρά μας, ευχόμαστε στον καθένα ξεχωριστά καλή επιτυχία και καλή αντάμωση στις σκηνές του κόσμου!

Έρι Κύργια
Αν. Καλλιτεχνική Διευθύντρια

 


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΝΑΛΟΓΙΩΝ
ΠΕΜΠΤΗ 16 - ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020
ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ - ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

 

16 Ιανουαρίου 2020

  • 18:00   Σιρόκος του Σταύρου Γιαννουλάδη
  • 19:30   Ναταλία της Εμμανουέλας Κοντογιώργου

Σκηνοθεσία: Έλενα Μαρσίδου

Παίζουν: Γιάννης Δενδρινός, Ρένα Κυπριώτη, Ηλίας Μουλάς, Στέφανος Πίττας, Φιντέλ Ταλαμπούκας

 

17 Ιανουαρίου 2020

  • 18:00   Με το Αμβούργο στην πλάτη της Μαριάννας Λιανού
  • 19:30   Κάτι από μέταλλο και από φωτιά της Γενοβέφας Ζαγγα
  • 21:00   Στη σκοτεινή πλευρά του Νικόλα Ανδρουλάκη

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παναγόπουλος

Παίζουν: Γιάννης Αρτεμισιάδης, Μιχάλης Αρτεμισιάδης, Σμαράγδα Κάκκινου, Γιάννης Μπουραζάνας, Ζωή Μυλωνά, Τζέο Πακίτσας, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Σοφία Πριόβολου, Χρήστος Στέργιογλου, Ανδριάνα Χαλκίδη

 

18 Ιανουαρίου 2020

  • 18:00   Αστερίων της Αντιγόνη Σταυροπούλου
  • 19:30   Χαμένα Κορίτσια ή Μερζεμπουργκ της Δήμητρας Μητσάκη
  • 21:00   Το Υπόμνημα του Θοδωρή Ιωσηφίδη

Σκηνοθεσία: Λάζαρος Βαρτάνης - Στέφανος Παπατρέχας

Παίζουν: Κώστας Βασαρδάνης, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Μαρία Δελετζέ, Δημήτρης Κακαβούλας, Σμαράγδα Κάκκινου, Σταύρος Καραγιάννης, Λιλή Νταλανίκα, Εύα Οικονόμου - Βαμβακά, Στέφανος Παπατρέχας

 

19 Ιανουαρίου 2020

  • 18:00   Ο Αστικός Μύθος του Γ.Ψ. του Αλκίνοου Δωρή
  • 19:30   Μόνο Το Χώμα της Κλειώς Βελέντζα
  • 21:00   Κανένας δεν πέθανε επειδή περίμενε της Ξένιας Καλαντζή

Σκηνοθεσία: Μαρία Βαρδάκα

Παίζουν: Θανάσης Βλαβιανός, Μαντώ Γιαννίκου, Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Νεκτάριος Φαρμάκης

 


 

3ο Στούντιο Συγγραφής: η αποκάλυψη και η προοπτική της ομαδικότητας

(Νοέμβριος 2017 – Ιούνιος 2019)*

Από τις 16 έως και τις 19 Ιανουαρίου 2020 πρόκειται να παρουσιαστούν στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου τα έργα/τελικές εργασίες των συμμετεχόντων του δεύτερου έτους του 3ου Στούντιο Συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου.

Στο δεύτερο έτος του Στούντιο συμμετείχαν, συνεχίζοντας από το πρώτο έτος, ο Νικόλας Ανδρουλάκης, η Κλειώ Βελέντζα, ο Σταύρος Γιαννουλάδης, ο Αλκίνοος Δωρής, η Γενοβέφα Ζάγγα, ο Θοδωρής Ιωσηφίδης,  η Ξένια Καλαντζή, η Αλεξάνδρα Κατσαρού, η Μαριάννα Λιανού, η Δήμητρα Μητσάκη, η Αντιγόνη Σταυροπούλου, η Εμμανουέλα Οικονόμου. πρόσωπα αγαπημένα, κάποιοι σχεδόν συνομίληκοι κι εντούτοις μαθητές μου, με τους οποίους διανύσαμε, τελικώς, μια μακρά δημιουργική περίοδο 15 μηνών. 15 μήνες (!) τακτικών πολύωρων συναντήσεων κάθε Τρίτη, διάστημα χρόνου γεμάτο από την παρουσία ετερόκλητων νέων ανθρώπων με κοινό ενωτικό, όμως, στοιχείο το πάθος για την γραφή.

Ο τρόπος μας παρέμεινε πάντοτε τρόπος θιάσου ή αλλιώς παιδιών που παίζουν: ‘γγίζοντας (και όχι αγγίζοντας -όπως θα το έγραφε ο Σεφέρης δηλαδή) αρχές και δρόμους της θεατρικής γραφής. Άλλοτε προσεκτικά, άλλοτε πιο αδρά. Άλλοτε διστακτικά, άλλοτε με τόλμη. Μεθοδικά αλλά και αυθόρμητα. Κυρίως, όμως, με αφοσίωση και αγνή περιέργεια. Έτσι, μέσα στον διεσταλμένο από ενθουσιασμό χρόνο δύο ετών διαμορφώθηκε και δοκιμάστηκε ο δικός μας ειδικός τρόπος, τρόπος συγγραφέων που επένδυσαν στην χαρά και την δυσκολία της ομάδας.

Ίσως αυτή να ήταν –αν υπήρξε κάποια- και η πρωτοτυπία του Στούντιο και, πάντως, αυτή υπήρξε η πιο αποκαλυπτική αλήθεια που ήρθε στην επιφάνεια της διετούς εμπειρίας μας:

ότι δηλαδή, στην πιο μοναχική δουλειά –αυτή του συγγραφέα- η συνείδηση της ομάδας μπορεί να/και επιστρέφει τα μεγαλύτερα οφέλη.

ότι δηλαδή όταν ο συγγραφέας -που είναι κατά κανόνα κλεισμένος στο γραφείο του- καλλιεργείται μέσω της επαφής του με το πληθυντικό στοιχείο οι δυνατότητες για την εξέλιξή του πολλαπλασιάζονται.

ότι δηλαδή ο θεατρικός συγγραφέας, ένα άτομο πολύ ειδικών δημιουργικών χαρακτηριστικών, γίνεται και να ξεπηδήσει μέσα από τον πυρήνα μιας πολύ ειδικής ομάδας που εντοπίζεται εντατικά στην αναζήτηση και τον ορισμό ενός πνευματικού κέντρου.

Στους προγραμματικούς στόχους που είχαν τεθεί ήδη από το πρώτο έτος του Στούντιο ήταν η ενίσχυση του προσωπικού ύφους των συμμετεχόντων αλλά και η εξοικείωσή τους με την πρακτική πλευρά του θεάτρου. Μέσα στο πλαίσιο θεματικών κύκλων ήρθαν σε επαφή με συμβούλους/εισηγητές από ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων (συγγραφείς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς, δραματουργούς, έναν ποιητή αλλά και πιο απροσδόκητες ιδιότητες: έναν ψυχίατρο ή έναν καθηγητή της Φιλοσοφίας του Δικαίου), οι οποίοι εισηγήθηκαν θεματικές και παρακολούθησαν την εξέλιξη των έργων-ασκήσεων των νέων συγγραφέων, τροφοδοτώντας τους με υλικό και παρατηρήσεις.

Επιπλέον, τα ίδια τα παιδιά είχαν την δυνατότητα να εμπλακούν σε όλα τα στάδια της θεατρικής δημιουργικής διαδικασίας αποπειρώμενα ενίοτε να λειτουργήσουν και ως ηθοποιοί ή σκηνοθέτες.

Όλο το δεύτερο έτος, αφιερώθηκε στον εντοπισμό θέματος και την πλήρη ανάπτυξη για τον καθένα από τους συμμετέχοντες ενός ολοκληρωμένου θεατρικού έργου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στον δικό μας θίασο των συγγραφέων ήρθε να προστεθεί η συστηματική παρουσία θιάσου ηθοποιών, που έδιναν σταθερά φωνή στους χαρακτήρες που πλάθονταν από τα παιδιά, επιχειρώντας επί τόπου αναγνώσεις και δοκιμές, επιστρέφοντας με δημιουργικό feedback, σχολιάζοντας, θέτοντας ερωτήσεις και κάθε φορά προτείνοντας.

Αυτού, λοιπόν, του έτους πολύτιμα τέκνα είναι τα έργα των παιδιών που αυτές τις ημέρες πρόκειται να παρουσιαστούν, στο πλαίσιο σκηνικών αναγνώσεων, από νέους σκηνοθέτες. Άλλα έργα έφτασαν στην ολοκλήρωσή τους. Άλλα έμειναν δοκιμές. Άλλα σε άνω τελεία. Άλλα πρόκειται σύντομα να βρουν τον δρόμο ενός «τυπικού» θεατρικού ανεβάσματος. Δική μου προσδοκία είναι αυτές οι σκηνικές απόπειρες να αποτελέσουν για τα παιδιά, καινούργιο ερέθισμα για να ξανακοιτάξουν τα έργα τους, να τα προχωρήσουν παραπέρα και, κυρίως, να ενεργοποιήσουν εκ νέου τον μεταξύ τους δημιουργικό πυρήνα. μέσα από τον μυστικό τρόπο τον δικό μας, δηλαδή, που μας έφτασε ως εδώ, με ορίζοντες ανοιχτούς και την συλλογική προοπτική μας. 

Εύχομαι καλή τύχη στα αγαπημένα αυτά παιδιά, τα τόσο ιδιαίτερα, που έδωσαν πάντοτε το καλύτερο που είχαν τόσο για τους άλλους όσο και για την τέχνη μας. Να εξακολουθούν να ορμούν στην ζωή τους (στην τέχνη) με αφοσίωση και διάθεση για παιχνίδι! 

*Στον Νίκο Φλέσσα, που μας έβγαλε ως την κώχη τούτη τη μικρή...

Σύλβια Λιούλιου,
σκηνοθέτις, υπεύθυνη του 3ου Στούντιο Συγγραφής

 


 

ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Στη σκοτεινή πλευρά του Νικόλα Ανδρουλάκη

Το έργο αυτό είναι συγγραφικό αποτύπωμα του ταξιδιού μου στη ζωή, τον τελευταίο χρόνο. Κι αποτελεί τη βιωμένη μου περιπλάνηση στο σύμπαν των κρίσεων πανικού. Όπως την έζησα να ξεσπά, να κλιμακώνει, ν’ ανασαίνω ξανά, ν’ αντεπιτίθεται και να με ταρακουνά ως την αφετηρία μιας πνευματικής και σωματικής ωρίμανσης, στην ατέρμονη σύμπλευση με τον φόβο, τον θυμό και την ενοχή που όλοι φέρουμε στις αποσκευές μας από μικρά παιδιά. Ξεκίνησα με διάθεση να εξελίξω ένα προσωπικό ύφος ποιητικού παραλόγου στη γραφή, που προέκυψε ως προσωπική μου μετατόπιση, από τον πρώτο χρόνο του studio –κάτι για το οποίο είμαι βαθιά ευγνώμων στους ανθρώπους που μας καθοδήγησαν. Σελίδα τη σελίδα όμως, μιλώντας όλα τα πρόσωπα του έργου στο σαλόνι μου φωναχτά, βρέθηκα να ακούω τις πιο ενδόμυχές μου σκέψεις. Στα όρια μεταξύ ρεαλισμού και σκέτης πραγματικότητας. Με τη φωνή της αυθυποβολής πανταχού παρούσας, όπως οι ανείπωτοι συνειρμοί, όταν περιπλανιέται ο νους στις πιο σκοτεινές του πλευρές.  Στον πλανήτη του Μικρού Πρίγκιπα, στο πέτρινο αρχοντικό της γειτονιάς, στο ασανσέρ της πολυκατοικίας μας, στο δάσος του χωριού μας. Σε κάθε φαντασίωση και κάθε εφιάλτη. Με τα μάτια ανοιχτά. Το έργο κατατέθηκε την 20η Ιουλίου 2019, ακριβώς 50 χρόνια από το πρώτο βήμα του ανθρώπου στη Σελήνη. Με αγάπη.

Ο Νικόλας Ανδρουλάκης είναι συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει συνεργαστεί με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Σύγχρονο Θέατρο και -μεταξύ άλλων- τα θέατρα Bios, Επί Κολωνώ, Tempus Verum - Εν Αθήναις, Faust και Cartel. Έχει παρουσιάσει παραστάσεις όπως «Το Μπάμ», «Μεσαίες Προσδοκίες», «Μαθήματα Ανατομίας», «Δείπνο με τον Σατανά», «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», «Κύριος και Κυρία Λοτ», «Κούκλες».

 

**********************

Μόνο το χώμα της Κλειώς Βελέντζα

Πού τραβάμε τη διαχωριστική γραμμή για το τι είναι ανθρώπινο και τι είναι τερατώδες; Πώς αντιμετωπίζουμε αυτό που είναι διαφορετικό κι επαναστατικό, μέσα μας αλλά και στους άλλους; Και πόσες φορές έχουμε καταπνίξει αυτή την επανάσταση; Υπάρχει ένα ρήγμα ανάμεσα σε αυτό που μας ανήκει και σε αυτό που μας ξεπερνάει, ανάμεσα στο προσωπικό και στο συλλογικό. Το φυσικό και το υπερφυσικό δεν είναι παρά εγκιβωτισμένες αφηγήσεις της ίδιας ιστορίας: της δικής μας. Το Μόνο Το Χώμα επιχειρεί να ψηλαφίσει αυτά τα ερωτήματα, τις συγκρούσεις των παραλλαγών στην ερμηνεία της πραγματικότητας και του εαυτού.

Η Κλειώ Βελέντζα είναι συγγραφέας. Η δουλειά της έχει δημοσιευτεί σε πολλά διεθνή λογοτεχνικά περιοδικά και σε ανθολογίες στα ελληνικά και αγγλικά. Έχει διακριθεί στο The Best Small Fictions 2016, στο Wigleaf Top 50 Very Short Fictions 2019, στον 4ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό του Diavasame.gr και στον 1ο Διαγωνισμό Sci-Fi των Εκδόσεων Ανάτυπο. Έχει μπει υποψήφια για τα Best of the Net, Pushcart Prize, Best Microfiction 2020 και The Best Small Fictions 2018.

****************

Σιρόκος του Σταύρου Γιαννουλάδη

Σήμερα. Στο σαλόνι ενός σπιτιού, ο Μπάμπης, ο Γιώργος και η Μυρτώ κάθονται και συζητούν, καπνίζουν, πίνουν μπύρες, παίζουν τάβλι, βλέπουν μπάλα και περιμένουν τον Σύρο πρόσφυγα που θα φιλοξενήσουν. Η άφιξη του ξένου θα λειτουργήσει ως ένα δυνατός άνεμος, που θα ταρακουνήσει για πάντα την πραγματικότητά τους. Ο Σιρόκος είναι ο άνεμος που φέρνει την αλλαγή. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η αλλαγή συμβαίνει και βρισκόμαστε αντιμέτωποι στο τέλος της μέρας. Η ίδια η ζωή μας αναγκάζει να αντιδράσουμε. Να ταρακουνηθούμε από τη βολή μας. «Από μέταλλο και από φωτιά».

Ο Σταύρος Γιαννουλάδης  είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών και ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας 4frontal. Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης και συνθέτης.  Εκτός της ομάδας 4frontal, έχει συνεργαστεί με τον Παντελή Δεντάκη, τη Λένα Κιτσοπούλου, την Τζωρτζίνα Κακουδάκη, τον Θοδωρή Αμπαζή, κ.α. Έχει συμμετάσχει στο 3ο στούντιο συγγραφής θεατρικού έργου στο Εθνικό Θέατρο, στο World Wide Lab 2015, και είναι οργανωτικό μέλος του bobfestival.

**************************

Ο Αστικός μύθος του Γ.Ψ. του Αλκίνοου Δωρή

Στο εσωτερικό τριών ορόφων μιας μαγεμένης πολυκατοικίας παίζεται το «δράμα» του Γ.Ψ. Ένας μύθος γύρω απ’ τη μετακόμιση αυτού του προσώπου με τα δυο αρχικά παίρνει διαστάσεις επικίνδυνης φαντασίωσης. Ο Μίκλος είναι ο αρχιτέκτων του Μύθου, αναλαμβάνει να πείσει τη γυναίκα του, την γειτόνισσά του και τον επιστήθιο φίλο του για το τερατώδες αυτού του προσώπου, για το αποτρόπαιο της μετακόμισής του. Είναι αλήθεια ο Γ.Ψ. μια πραγματική απειλή ή απλώς σ’ αυτή την πόλη θριαμβεύει το ψέμα;

Ο Αλκίνοος Δωρής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε θεατρολογία στο πανεπιστήμιο Πατρών.Έλαβε μετεκπαιδευτική ειδίκευση στην Θεατροπαιδαγική στην Γερμανία, στην σχολή Ernst Busch.

Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες με την ιδιότητα του δραματουργού και κατά περίπτωση του ηθοποιού. Με την Άννα Κοκκίνου στα έργα Ο Παπαγάλλος μου, R.E.M κήπος και Μίμοι του Ηρώνδα. Με τον Γιάννη Χουβαρδά στη παράσταση Κάζιμιρ και Καρολίνα. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Νίκου Φλέσσα και ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Διπλούς Έρως».

Το πρώτο έργο του (Θάλασσα με Άμμο) παρουσιάστηκε το 2018 με τη μορφή σκηνικού αναλογίου στο Εθνικό θέατρο σε σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα. Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας LOXODOX.

***************************

Από μέταλλο και από φωτιά της Γενοβέφας Ζάγγα

Μία νεαρή Συνήγορος επισκέπτεται ένα κατάστημα Φυλακών και καταδύεται στον κόσμο των Φυλακισμένων και των Οργάνων Συμμόρφωσης. Χωρίς να έχει η ίδια την πρόθεση να αντιπαρατεθεί άμεσα με τον κόσμο τους, η καλοσύνη, η αθωότητα και η ανάγκη της για την κατανόηση της αλήθειας θα την εμπλέξουν επικίνδυνα, ενώ το ένστικτό της για επιβίωση θα την οδηγήσει σε σύγκρουση με τη δομή αυτού του συστήματος.   Το παιχνίδι των σχημάτων που δημιουργούν τα πολλαπλά και αντίθετα νοήματα που εμπεριέχονται ταυτόχρονα στις λέξεις και στα πρόσωπα λειτουργεί ως μηχανισμός κατασκευής και κατάρρευσης του φαντασιακού κόσμου του έργου. Π.χ. Μαχαίρι: Ένα αντικείμενο συνηθισμένης χρήσης, απαραίτητο για καθημερινές εργασίες κοπής με επικίνδυνες δυνατότητες, Άνθρωπος: Ένα ον που ζει στον πλανήτη Γη, τρέφεται κυρίως με ζώα ή και φυτά, ενίοτε όμως μόνο με άνθρωπο, Συνήγορος: οποιοσδήποτε υπερασπίζεται με επιχειρήματα κάποιον άλλο, ενίοτε υπερασπίζεται το διάβολο, Καλοσύνη: Είναι μια αρετή, ένα χάρισμα του ανθρώπου που επιθυμεί το καλό του συνανθρώπου του, ενίοτε καθίσταται εμμονή. Θυμός: Ένα έντονο συναίσθημα υπερχειλούς ψυχικής έκφρασης, πηγάζει κυρίως από προσβολή και άρνηση, ενίοτε και από καλοσύνη.

Η Γενοβέφα Ζάγγα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αγρίνιο, έζησε επίσης στο Μεσολόγγι. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και της Δραματικής Σχολής «Αρχή» της Ν. Καρρά.   Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ως δικηγόρος. Παράλληλα, συνεργάστηκε ως ηθοποιός με την Ομάδα Πάλσαρ σε παραστάσεις υπό τη σκηνοθεσία της Β. Γεωργιάδου. Εργάστηκε, ακόμα ως βοηθός σκηνοθέτη και στην εμψύχωση ενηλίκων και παιδιών με τεχνικές θεάτρου.

*********************

Το Υπόμνημα του Θοδωρή Ιωσηφίδη

Το Υπόμνημα διαπραγματεύεται και αμφισβητεί την θέση της τέχνης στην κοινωνία του σήμερα. Κατά πόσο η σύγχρονη τέχνη χρειάζεται επεξήγηση για να κατανοηθεί; Κατά πόσο το διακύβευμα είναι η πραγματική δημιουργία και όχι οι προσωπικές φιλοδοξίες; Τι ρόλο παίζει το χρήμα και όσοι το εκπροσωπούν; Πώς ένας καθιερωμένος θεσμός όπως το μεγάλο μουσείο μιας πόλης γίνεται πεδίο σύγκρουσης ανταγωνισμών κάθε είδους; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα του έργου. Τα πέντε πρόσωπα καθρεφτίζουν τους παράγοντες που εμπλέκονται στην διαδικασία μιας έκθεσης, αντιπαρατίθενται σε σχέση με αυτά τα ερωτήματα, κανείς τους όμως δεν υπόσχεται μια οριστική απάντηση.

Ο πιανίστας Θοδωρής Ιωσηφίδης έχει εμφανιστεί σε αίθουσες συναυλιών όπως τα Μέγαρα Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, το St. Martin-in-the-fields στο Λονδίνο, το Edinburgh Festival Centre, και έχει συνεργαστεί με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Φεστιβάλ Αθηνών, την Εθνική Λυρική Σκηνή. Είναι ιδρυτικό μέλος του Τρίο ελ Γκρέκο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με τις ανώτατες διακρίσεις στο Trinity College of Music του Λονδίνου και στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής της Σκωτίας. Έχει γράψει τρία θεατρικά έργα. Συμμετείχε στο 3ο Στούντιο θεατρικής συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου. Το έργο του “Οικογενειακά Δείπνα” (2018) διακρίθηκε με Έπαινο στον διαγωνισμό για το Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου.

*************************

Κανένας δεν πέθανε επειδή περίμενε της Ξένιας Καλαντζή

Ο Μόρτε, ένας νεαρός άνδρας επισκέπτεται καθημερινά τον Ρίκο, έναν μικρότερο σε ηλικία άνδρα, που ζει στο ίδιο σπίτι από τότε που γεννήθηκε, απομονωμένος. Η μνήμη ενός κοινού βιώματος αρχικά τους ενώνει. Στην πορεία όμως, η ψυχοσύνθεση του Ρίκο διαταράσσεται και αυτό αναγκάζει το Μόρτε να τον εγκαταλείψει.

«Ήξερε το τραγούδι πολύ καλά, ήταν το αγαπημένο του, αλλά μετά το συμβάν ξέχασε τα λόγια. Σιγά – σιγά ξεθώριασε και η μελωδία. Μετά από χρόνια άκουσε ξανά το τραγούδι σα να ήταν η πρώτη φορά».

Η Ξένια Καλαντζή γεννήθηκε στην Πάτρα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Πατρών. Έχει εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη μαζί με τους Γ. Χουβαρδά, Νατάσα Τριανταφύλλη, Ομάδα 7 κ.α.. Έχει συνεργαστεί με τον Άγγελο Φραντζή ως casting director για την ταινία «Ακίνητο ποτάμι». Έχει διδάξει θεατρική αγωγή σε Σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

************************

Ναταλία της Εμμανουέλας Κοντογιώργου

Η Ναταλία ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια ως μια δοκιμή πάνω στη Φεγγαροντυμένη, τη γνωστή αινιγματική φιγούρα από τον «Κρητικό» του Σολωμού. Αναρωτιόμουν πως θα ήταν το «μετά» ενός ανθρώπου που έχει ζήσει μια τέτοια εμπειρία κι αυτήν την εμπειρία, την έντυσα αργότερα με μια απόλυτα ρεαλιστική, ίσως και κοινή πλοκή. Τελικά έγραφα για το μέρος που γεννήθηκα, τις αλάνες ενός χωριού κοντά στην πόλη. Κάτι ήθελα να ξορκίσω ή να θυμηθώ, το ίδιο είναι. Όπως και να ‘χει το κείμενο αυτό δεν θα υπήρχε χωρίς την πολύτιμη στήριξη και βοήθεια των συμμετεχόντων και ηθοποιών του 3ου Στούντιο Συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου, της Σύλβιας Λιούλιου που συνεχώς μας ωθούσε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και του Ανδρέα Στάικου. Τους ευχαριστώ θερμά.

Η Εμμανουέλα Κοντογιώργου αποφοίτησε με άριστα από το Τμήμα Θεάτρου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ το 2017. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στη Θεσσαλονίκη, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στο Θέατρο Θησείον, και το Θέατρο Αργώ στην Αθήνα. Έχει γράψει το θεατρικό έργο Καύσωνας που ανέβηκε από το Κέντρο Πολιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας, μετέφρασε το έργο Μάρμαρο της Marina Carr ενώ από το 2017 έως το 2019 ήταν μέλος του στούντιο συγγραφής του Εθνικού Θεάτρου όπου έγραψε τα έργα Αντικριστά και Ναταλία. Από το 2016 συμμετέχει σε αναγνώσεις ποίησης και διηγημάτων για το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.

************************

Με το Αμβούργο στην πλάτη της Μαριάννας Λιανού

Το σπίτι μου. Σώμα και έργο ανθρώπινο πόσο μεγάλα!

Το έφτιαξα από το τίποτα.

Εγώ.

Εδώ ήταν χωράφια. Χώμα.

Χώμα όπως κι εγώ. Κι αγριάδες, τα χορτάρια που φυτρώνουν από μόνα τους. Δεν τα φύτεψε δηλαδή ανθρώπου χέρι. Τα έκοψε όμως.

Εγώ τα έκοψα. Όχι με το χέρι μου, με τη φωνή μου. Είπα να κοπούν και κόπηκαν.

Η Μαριάννα Λιανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην υποκριτική στην Σχολή «δήλος». Είναι απόφοιτος  της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. και έχει παρακολουθήσει το τρίτο Στούντιο Συγγραφής Θεατρικού Έργου του Ε.Θ.. Έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις όπως Ο Πελεκάνος, Περιστατικά, Γκάμλετ, κ.α. Το 2015 ανέβηκε το πρώτο της θεατρικό έργο με τίτλο Το Όνειρο του Σολωμού και το 2019 το δεύτερο με τίτλο Σκαλωσιά.

**********************

Χαμένα Κορίτσια ή Μερζεμπουργκ της  Δήμητρας Μητσάκη

Το έργο Χαμένα Κορίτσια ή Μέρζεμπουργκ, αφηγείται το χρονικό ενός βιασμού, από δύο προοπτικές: αυτή των αντρών που διέπραξαν το έγκλημα, και αυτή των γυναικών· του θύματος και των δύο φίλων της. Η ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα από παιχνίδια και θέτει ερωτήσεις για την έμφυλη βία αλλά και για την φιλία, την αλληλεγγύη και την αγάπη.

Η Δήμητρα Μητσάκη είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης και visual artist. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στο filmArche του Βερολίνου. Έχει σκηνοθετήσει και μοντάρει ταινίες μικρού μήκους, μυθοπλασία και ντοκιμαντερ, και επίσης γράφει και σκηνοθετεί θεατρικά έργα. Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί στη Γερμανία, την Ελλάδα, τη Βραζιλία, την Ουκρανία, τις Φιλιππίνες, την Ιαπωνία, τη Βοσνία κ.α. Συμμετείχε στο Talents Sarajevo κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο το 2017. Η Δήμητρα, συνίδρυσε το Balkan Can Kino· κινητό σινεμά, φεστιβάλ κινηματογράφου και εργαστήριο, όπου και εργάζεται ως επιμελήτρια.

***************

Αστερίων της Αντιγόνης Σταυροπούλου

Ένα θεατρικό παραμύθι για το φως και το σκοτάδι, για τη διαφορετικότητα και για την ένωση. Για το μαζί.

Δύο κόσμοι αντίθετοι. Η ολοσκότεινη Αφίλθη και ο ολόφωτος Λαβύρινθος. Οι ήρωες ακροβατούν ανάμεσα στον μύθο και στην πραγματική ζωή. «Τικ τακ της καρδιάς και τικ τακ και του χρόνου που τρέχει.» Το έργο είναι εμπνευσμένο από τον μύθο του Μινώταυρου, που το αληθινό του όνομα είναι Αστερίων.

Η Αντιγόνη Σταυροπούλου γεννήθηκε το 1991 στον Πειραιά και μεγάλωσε στην Κύπρο. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο. Έχει παρακολουθήσει Σεμινάρια Θεατρικής Συγγραφής στο Πανεπιστήμιο Harvard στο Ναύπλιο, στο θέατρο Πορεία και στο τρίτο Στούντιο του Εθνικού Θεάτρου.

Εργάζεται ως ηθοποιός και δασκάλα θεατρικού παιχνιδιού σε παιδιά και ενήλικες, ενώ έργα της και παραμύθια της έχουν ακουστεί σε θεατρικές σκηνές και σε ραδιοφωνικές εκπομπές. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρίας παραγωγής καλλιτεχνικών εκδηλώσεων Duende Art Gang.

 

Παρουσίαση Αναλογίων
Πέμπτη 16 - Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020
Αίθουσα Εκδηλώσεων - Κτίριο Τσίλλερ
Είσοδος Ελεύθερη

Παραστάσεις στο Εθνικό

market raf sistemleri
sekabet canlı bahis

Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, 10437, Αθήνα, Τηλ. Κέντρο: 210 5288100

Όροι χρήσης / Προσωπικά δεδομένα
credits / developed & designed by Gravity.gr